Rahatsızlık hakkında bilgi veren Op. Dr. Şahutoğlu normalde düz durması gereken ayak başparmağı, Halluks Valgus’ta ikinci parmağa, yani ayak dış tarafına doğru yön değiştirir. Bu durumda, ayak başparmağının iç kenarında bir şişlik (bunion) oluşur. Gerçekte durum, şişlik ve çıkıntıdan çok daha karmaşıktır. Bundan dolayı sadece bu şişliğin alınmasıyla halluks valgus düzeltilemez.
Ayakkabı giymeyen toplumlarda bu deformiteye çok daha az rastlanmaktadır. Bayanlarda daha sık görülmesi, topuklu ayakkabılara bağlandığı gibi, bağlarındaki yapısal gevşekliğe de bağlanmaktadır. Ayrıca, birçok hastalıkta olduğu gibi, bu hastalıkta da genetik yatkınlık söz konusudur. Ailesinde Halluks Valgus olanlarda bu durumun görülme olasılığı, olmayanlara göre çok daha yüksektir. Deformitenin derecesi arttıkça estetik problem haline gelmeye başlar. Zamanında önlem alınmaz ise başparmak ikinci parmağın altına kayabilir ve başparmağın üzerine çıkan ikinci parmağın sırtında sürekli ayakkabı basıya bağlı nasırlar oluşabilir. Biyomekaniği tamamen değişen ayak tabanında da nasırlar görülebilir.
Başlangıç döneminde uygulanan ayakkabı modifikasyonu en etkin koruma yöntemidir. Geniş taraklı, yumuşak derili, 2-3 cm’yi aşmayan topuklu ayakkabılarla deformitenin ilerlemesi büyük ölçüde engellenebilir. Bunyon yastıkları, gece atelleri, tabanlıklar, parmak arası makaralar gibi ortezler deformiteyi asla düzeltemezler. Tüm konservatif yöntemlere rağmen hastanın ağrısı geçmiyorsa tedavi seçeneği cerrahi olmalıdır. Ağrı olmaksızın sırf estetik kaygılarla yapılan ameliyatların sonrasında hasta ağrılı bir ayağa sahip olabilir. Bu yüzden, ameliyat kararı verilmesinde en önemli sebep “ağrı” olmalıdır. Hallux Valgus tek bir deformite tipi olmadığından, her Halluks Valgus’a aynı yöntem ile ameliyat yapılamaz. Ortopedi uzmanı, fizik muayene ve radyolojik görüntülemelere göre gerekli cerrahi seçeneği uygulayacaktır. (Haber Merkezi)