Sosyal fobinin en çok tetiklendiği durumlar şunlardır:

 

Telefonda konuşmak

Biriyle tanışmak

Misafir almak

Başkalarıyla birlikte yemek yemek

Bir iş yaparken izlenmek

Kalabalık içinde konuşmak

Otorite sahibi kişilerle bir arada bulunmak

Kişiye şaka yapılması

Sosyal Fobi Tanısı Nasıl Konur?

Sosyal fobi tanısı koyabilmek için uzmanlar kişilere çoğunlukla bir dizi soru sorar. Bu sorular sayesinde kişinin yaşadıkları hakkında detaylı bilgi edinilir. Verilen yanıtlar doğrultusunda sosyal anksiyete bozukluğu olup olmadığına karar verilerek teşhis konabilir. Bununla birlikte teşhisin konulabilmesi için DSM-5’te belirtilen sosyal fobi kriterlerinin olup olmadığına bakılır. Teşhis konması için kişinin en az altı ay boyunca sosyal fobi semptomları göstermesi gerekir.

DSM-5’te sosyal fobinin tanı kriterlerini şu şekilde belirtmiştir:

Kalabalık ortamda bulunma, biri tarafından izlenme veya sosyal etkileşim gibi bireyin etraftakilerden eleştiri alabileceği bir durumda kaygı ya da korku hisseder. Çocuklarda ise bu durumlar yalnızca yetişkinlerle değil, yaşıtlarının olduğu ortamlarda da görülmelidir. Kişi, anksiyete semptomlarının diğerleri tarafından olumsuz değerlendirilmesi konusunda da endişeli hisseder. Bunların kendisini küçük düşüreceğini, utandıracağını ya da diğerleri tarafından reddedileceği veya onları gücendireceğini düşünür.

Sosyal durumlar hemen hemen her zaman korku veya kaygıya neden olur. Çocuklarda bu korku ve kaygı durumu; ağlama, öfke, ebeveyne sarılma, konuşamama ya da donma gibi semptomlarla görülebilir.

Bireyin hissettiği korku ve kaygı, sosyal durumun onun için neden olduğu risklerden bağımsızdır.

Kişi, sosyal durumlardan kaçar ya da kaçmaması halinde yoğun bir kaygı ile duruma katlanır.

Hissedilen korku, kaygı ya da kaçınma, kişinin hayatının iş, aile, sosyal yaşam gibi çeşitli alanlarında sorunlara neden olur.

Kişinin hissettiği sosyal anksiyete devamlı bir durumdur ve 6 aydan uzun sürer.

Kaygı veya kaçınma durumu, başka bir sağlık sorunu veya nedene bağlı değildir.

Anksiyete veya uzaklaşma, başka bir psikolojik rahatsızlıkla açıklanamaz.

Kişinin başka bir sağlık sorunu varsa korku, kaygı ve kaçınma durumları bu sağlık sorunu ile açıkça ilgisiz olmalıdır.