Deprem Sonrası Üretim Alanı Daraldı
Hatay’da geleneksel el sanatlarının yaşatılması için yıllardır emek veren Zarife Atasoy’un bugün en büyük sorunu, mesleğini sürdürebileceği uygun bir çalışma alanına sahip olmaması. 6 Şubat depremlerinde atölyesini kaybeden Atasoy, yakınlarının yardımıyla hazırlanan prefabrik alanda yeniden tezgâhının başına geçti. Ancak mevcut imkânlar, yıllardır sürdürdüğü üretimi istediği ölçüde devam ettirmesine engel oluyor.
Deprem öncesinde kilimlerle dolu atölyesinde çalışan usta dokumacı, şimdi daha kısıtlı şartlarda mesleğini ayakta tutmaya çalışıyor. Dokuduğu ürünleri satarak evinin geçimine katkı sağlayan Atasoy, daha geniş bir alana kavuşması durumunda hem üretimini artırabileceğini hem de mesleğini daha fazla kişiye öğretebileceğini düşünüyor.
Babasından Öğrendiği Sanatı Kendi Tezgâhında Sürdürüyor
Atasoy’un kilim dokumacılığıyla tanışması çocukluk yıllarına dayanıyor. Mesleğin inceliklerini babasından öğrenen usta kadın, yaklaşık 70 yıldır bu geleneği yaşatıyor. Yıllardır kullandığı dokuma tezgâhı da ailesinden kalan önemli bir miras niteliği taşıyor.
Babasının, teknolojik üretimin yaygınlaşmasıyla fabrikada kullanılmayan geleneksel tezgâhlardan birini Bossa Fabrikası’ndan temin ettiğini anlatan Atasoy, çocukluğundan beri aynı tezgâhta üretim yapıyor. Aradan geçen yıllara rağmen dokuma sanatına bağlılığını koruyan usta kadın, babasından öğrendiği teknikleri bugün de uygulamayı sürdürüyor.
Eski Giysilerden Yeni Kilimler Üretiyor
Atasoy’un el emeği ürünlerinde dikkat çeken özelliklerden biri de kullanılmayan tekstil malzemelerini değerlendirmesi. Eski kıyafetlerden elde edilen ipler, yünler ve kumaş parçaları, onun ellerinde yeniden şekillenerek renkli kilimlere dönüşüyor.
Malzemelerin bir bölümünü kendisi temin eden Atasoy’a vatandaşlar da kullanmadıkları kumaşları ulaştırıyor. Böylece atıl durumdaki tekstil ürünleri yeniden değerlendirilirken geleneksel dokuma yöntemleriyle yeni ürünler ortaya çıkarılıyor.
70 Yıllık Mesleğin Kaybolmasını İstemiyor
Yaklaşık 70 yıldır sürdürdüğü mesleğini yalnızca bir geçim kaynağı olarak görmeyen Zarife Atasoy, kilim dokumacılığının gelecek kuşaklara aktarılmasını da önemsiyor. Geleneksel el sanatlarının giderek unutulduğuna dikkat çeken usta kadın, bu kültürün yaşatılması için üretimin devam etmesi gerektiğini vurguluyor.
Mevcut prefabrik alanda ayda yaklaşık 5 kilim dokuyabildiğini belirten Atasoy, uygun bir atölyeye kavuşması hâlinde daha fazla üretim yapabileceğini ifade ediyor. Yetkililerden çalışma koşullarını iyileştirecek bir destek bekleyen Atasoy, yıllardır emek verdiği sanatını daha elverişli bir ortamda sürdürmek istiyor.
Depremin ardından çalışma alanını yeniden oluşturmak zorunda kalan Atasoy, tüm zorluklara rağmen dokuma tezgâhını bırakmadı. Şimdi beklentisi, 70 yıllık bilgi ve birikimini değerlendirebileceği bir atölyeye kavuşarak Hatay’ın geleneksel kilim dokumacılığını yaşatmaya devam etmek.
