6 Şubat depremlerinin ardından sanata daha fazla yönelen Teleme, Antakya’nın kültürel hafızasını eserlerine taşıyarak hem yaşananları anlatıyor hem de özellikle çocuklar için umut dolu alanlar oluşturuyor.
Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi’nde hemşirelik eğitimi alan ve sağlık çalışanı olarak görev yapan Caner Işıl Teleme, bir yandan da Resim Öğretmenliği Bölümü’nde 4. sınıf eğitimini sürdürüyor. Hastanede hastalara sağlık hizmeti sunan Teleme, mesai dışında ise fırça ve sprey boyalarıyla duvarları tuvale dönüştürüyor.
Teleme için resim yalnızca görsel bir çalışma değil. Sanatı; yaşanan acıları anlatmanın, kent hafızasını korumanın ve geleceğe umut bırakmanın bir aracı olarak görüyor.
Deprem acısını sanatla anlatıyor
6 Şubat depremleri, Teleme’nin hayatında da derin izler bıraktı. Deprem sırasında görev başında bulunan Teleme, büyük felakette annesini kaybetti.
Yaşadığı büyük kaybın ardından sanata daha fazla sarılan Teleme, duygularını ve deprem sonrası değişen Hatay’ı eserlerine yansıtmaya başladı. Kentteki yıkımın yalnızca binalarda değil, insanların hayatlarında da iz bıraktığını anlatan çalışmalarında sanatın iyileştirici yönüne odaklandı.
Çocuklar için duvarları renklendirdi
Teleme’nin gönüllü çalışmalarında çocuklar da önemli bir yer tutuyor. Depremde anne ve babalarını kaybeden çocuklara yönelik düzenlenen bir etkinlik öncesinde gönüllü olarak çalışma yapan Teleme, etkinlik alanının çevresindeki duvarları kendi elleriyle resimledi.
Rengârenk çalışmalarla çocukların bir süreliğine yaşadıkları acılardan uzaklaşabilecekleri, kendilerini daha özel ve güvende hissedebilecekleri alanlar oluşturulmasına katkı sağladı.
Hatay’ın farklı noktalarında da gönüllü duvar resimleri yapan Teleme, sanatın toplumsal yaşamda insanları bir araya getiren ve ortak duygular oluşturan bir güç olduğuna inanıyor.
Antakya’nın hafızasını duvarlara taşıyor
Teleme, son dönemde “Depremzedelerin Ablası” olarak tanınan Çilem Artan’ın koordinasyon merkezinde gerçekleştirdiği gönüllü duvar çalışmalarıyla da dikkat çekiyor.
Badana fırçası ve sprey boyaları birlikte kullanan Teleme, eserlerinde Antakya’nın kültüründen, mimarisinden ve geçmişinden izlere yer veriyor. Çalışmalarında 6 Şubat depremlerinin kentte bıraktığı izler de önemli bir yer tutuyor.
Özellikle siyah tonların kullanıldığı bölümler, depremin yarattığı yıkım ve acıyı simgelerken, koyu renklerin arasından yükselen canlı tonlar ise yeniden ayağa kalkma ve geleceğe duyulan umudu temsil ediyor.
“Sanat da ruhu iyileştiriyor”
Hemşirelik mesleğiyle insanların bedenlerine, sanatla ise ruhlarına dokunmaya çalışan Teleme, özellikle çocukların duygu ve düşüncelerini ifade edebilmesinde sanatın önemli bir rol oynadığına dikkat çekiyor.
Onun için bir duvarı boyamak, yalnızca fiziksel bir alanı değiştirmekten ibaret değil. Renklendirilen her duvarın, o alanda yaşayan insanların duygularına ve anılarına da dokunduğuna inanıyor.
Hastanede şifa dağıtan ellerini bu kez fırçaya uzatan Caner Işıl Teleme, kendi yaşadığı acıyı ve Antakya’nın hafızasını sanatla buluşturuyor. Duvarlara işlediği renklerle 6 Şubat’ın izlerini görünür kılarken, aynı zamanda Hatay’ın yeniden ayağa kalkma mücadelesine umut katıyor.
